Poznajemy wiarę we własne siły 12.04

Drogie Niedźwiadki i Drodzy Rodzice. Dziś poruszymy bardzo ważny temat jakim jest wiara we własne siły. Celem dzisiejszych zajęć jest budowanie poczucia własnej wartości i pewności siebie, dzięki czemu dziecko chętniej podejmuje działania oraz rozumie, że ciężka praca prowadzi do osiągnięcia celu.

  1. Legenda o Smoku Wawelskim” – słuchanie utworu i rozmowa na temat wiary we własne siły, jaką prezentował szewc Skuba.
Czy wiecie, co upamiętnia krakowski pomnik smoka stojący u stóp Wawelu? Ten potwór jest na szczęście z metalu i nikomu nie może zrobić krzywdy, ale jego pierwowzór nie na żarty nastraszył mieszkańców Krakowa. Dawno, dawno temu, tak dawno, że nikt już nawet nie pamięta, kiedy dokładnie to się wydarzyło, w pieczarze pod Wawelskim Wzgórzem zamieszkał najprawdziwszy, straszliwy smok ziejący ogniem. Gdy wydawał z siebie złowrogi ryk, drżały ściany wszystkich domów, a nawet ściany zamku, w którym mieszkał król Krak. Smok polował na pasące się owce i inne zwierzęta. Pożerał je, a gdy tylko ponownie zgłodniał, znów wyruszał na łowy, wprawiając w przerażenie wszystkich mieszkańców. Zdarzało mu się też porywać bezbronne dziewczęta. Ze strachu o swoje córki i żony krakowianie sami zaczęli podrzucać mu pod jaskinię tłuściutkie owce z nadzieją, że gdy potwór się naje, nie będzie polował. Wszyscy jednak drżeli na myśl, że w końcu zabraknie zwierząt…Król Krak rozmyślał od rana do wieczora, jak się pozbyć smoka. Ogłosił nawet, że śmiałek, który zabije potwora, dostanie w nagrodę rękę królewskiej córki. Kolejni rycerze stawali do
walki ze smokiem, ale żaden z nich nie zdołał go pokonać. Tym, którzy mieli szczęście, udawało się uciec; innych smok pożerał, i to razem ze zbroją. Królewna płakała, król nie spał po nocach ze zmartwienia, a mieszkańcy byli coraz bardziej przerażeni. Któregoś dnia do zamku przybył szewczyk Skuba i skłonił się przed królem.
– Wiem, jak uwolnić Kraków od tego podłego potwora! – obwieścił.
Król wysłuchał całego planu. „To się może udać!” – pomyślał. Jeszcze tego samego dnia szewczyk zamknął się w swoim warsztacie i przystąpił do pracy, dodając sobie odwagi wesołą piosenką:
„Może nie jestem rycerzem,
ale w swój rozum wierzę!
Wiem, jak Kraków ocalić,
król mnie na pewno pochwali!
Potwór nie będzie już szkodzić.
Król mnie za to nagrodzi!”
Oto, co wymyślił Skuba: zdobył gdzieś piękną, owczą skórę, wypełnił ją siarką i smołą, a następnie zszył wszystko tak zręcznie, że wypchana owca wyglądała jak żywa. Nad ranem podrzucił ją pod smoczą pieczarę. Gdy tylko smok się obudził i poczuł, że jest głodny, wypełzł na zewnątrz i zauważył smakowicie wyglądającą, tłuściutką owcę. Rzucił się więc na nią i połknął
w całości, mlaszcząc z apetytem olbrzymim smoczym jęzorem. Minęło jednak zaledwie kilka chwil, gdy uczucie sytości ustąpiło miejsca straszliwemu pożarowi żołądka. Potwór poczuł, jak gdyby ogień trawił go od wewnątrz! Z upiornym jękiem smok rzucił się do brzegu Wisły i chcąc ugasić pragnienie, począł pić wodę; pił i pił, aż napęczniał tak bardzo, że nagle pękł z hukiem i rozpadł się na milion kawałków! Mieszkańcy Krakowa wiwatowali na cześć sprytnego szewca, a król Krak dotrzymał słowa: wkrótce Skuba i królewna stanęli na ślubnym kobiercu. Skuba opływał od tej pory we wszelkie dostatki, żal mu było jednak porzucić swoje ulubione zajęcie… dlatego nadal szył poddanym buty!
 
Rodzic zadaje dziecku pytania do tekstu:
Jaki straszliwy potwór mieszkał dawno temu w Krakowie?
Co stawało się z rycerzami, których król wysyłał do walki z potworem?
W jaki sposób Skuba zgładził potwora?
Czy szewczyk pokonałby smoka, gdyby nie wierzył w siebie i swój plan? Dlaczego?
 
2. Zabawa ruchowa – gimnastyka przy piosence „Uwierz w siebie”
 
Powtarzamy z dziećmi słowa piosenki. Puszczamy utwór i zachęcamy dzieci, by improwizowały ruchem słowa refrenu:
 
Gdy piłkarzem zostać chcę
Zdrowe nogi muszę mieć
Więc na rower wskakuj bo
Przygód czeka na nas sto
To nie może nudne być
Celne bramki strzelać chcesz
Skoncentrować muszę się
Więc oddychaj równo
Piłką żongluj, w myślach licz
To nie może nudne być
 
Ref: Zegnij palce u swych stóp
Kilka małych kroczków zrób
Wypręż ciało aż do gwiazd
Nowych marzeń spadnie garść
Uwierz w siebie, obrót zrób
Uwierz w siebie, w górę skocz
Wyobraźnie swoją zbudź
Dziś marzenia spełnić czas
 
2.Baletnicą zostać chcesz
Piruetów kręcić sześć
Zatem prosto musisz stać
W równowagę z boćkiem grać
To nie może nudne być
I na scenie tańczyć chcesz
Wśród baletnic gwiazdą być
Zatem ćwiczyć zacznij nim
Zagraj w gumę, skoki licz
To nie może nudne być
 
Ref: Zegnij palce u swych stóp
Kilka małych kroczków zrób
Wypręż ciało aż do gwiazd
Nowych marzeń spadnie garść
Uwierz w siebie, obrót zrób
Uwierz w siebie, w górę skocz
Wyobraźnie swoją zbudź
Dziś marzenia spełnić czas
 
3. Chociaż jestem mała tak
Ćwiczę z mamą raz i dwa
A ja z tatą w piłkę gram
Z siostrą skaczę, z bratem gram
Razem zawsze fajnie jest
Wspólnie dzisiaj zróbmy to
Dziesięć skłonów, przysiad bo
Nasza przyjaźń sprawia, że
Ruszać zawsze nam się chce
Razem łatwo ćwiczy się
 
Ref: Zegnij palce u swych stóp
Kilka małych kroczków zrób
Wypręż ciało aż do gwiazd
Nowych marzeń spadnie garść
Uwierz w siebie, obrót zrób
Uwierz w siebie, w górę skocz
Wyobraźnie swoją zbudź
Dziś marzenia spełnić czas
 
 
3. Pytamy dzieci, kim chciałyby zostać w przyszłości.  Czytamy dzieciom opisy czynności, które znajdują się w poniższym linku (można je też wydrukować, wyciąć i położyć na stole) zadaniem dziecka jest odpowiedzenie, które z wymienionych czynności nie pomogą w osiągnięciu mu celu i trzeba je wyrzucić do kosza, a które będą przydatne i trzeba je spakować do walizki.
 
 

4. „Moje mocne strony, czyli co już umiem samodzielnie zrobić…”. Siadamy z  Dzieckiem na dywanie , które mówi głośno, co już umie samodzielnie zrobić i z czego jest dumne. Rodzic może podpowiadać dziecku różne umiejętności, gdyż dzieci same często nie doceniają swoich dokonań. Zapisujemy na karteczce , to co mówi dziecko. Karteczki wieszamy w widocznym miejscu w domu np. na lodówce.

 
5. Praca w książkach 4 latki:
KP 2.25
– ćwiczenie motoryki małej, rozmowa o emocjach. Dzieci określają emocje, jakie mogą odczuwać osoby biorące udział w przedstawieniu. Wycinają z bibuły kurtynę i przyklejają ją w wyznaczonym miejscu na ilustracji.
 
6. Ćwiczenie grafomotoryczne. Dokończ rysowanie smoka po śladzie.