Przedszkole nr 441
w Warszawie

Godło Polski Biuletyn informacji publicznej BIP - kliknięcie spowoduje otwarcie nowego okna

Czym jest autyzm

Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwojowym, które ingeruje w całą osobowość człowieka. To znaczy, że nieprawidłowości widoczne są we wszystkich ważnych sferach rozwoju, takich jak język, komunikacja, kompetencje społeczne, rozwój emocjonalny, poznawczy i motoryczny. Pierwsze objawy widoczne są nawet u niemowląt, a pełen obraz zaburzenia widoczny jest często przed ukończeniem 3. roku życia. Zaburzenie to, wbrew opinii, nie występuje wyłącznie w okresie dzieciństwa, choć właśnie u dzieci jest najczęściej diagnozowane.

Każde dziecko z autyzmem jest inne, a nieprawidłowości oraz ich stopień natężenia w poszczególnych sferach jest rzeczą indywidualną. Odpowiednio wcześnie podjęta terapia skupiająca się na kształtowaniu umiejętności dziecka, których rozwój nie przebiega prawidłowo, umożliwia i ułatwia integrację dziecka w grupie rówieśników oraz daje szanse na samodzielne funkcjonowanie w codziennym życiu.

Jak pokazują badania autyzm i całościowe zaburzenia rozwoju mogą stać się jedną z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności u dzieci. W krajach zachodnich zaburzenia autystyczne o różnym nasileniu diagnozowane są nawet u co setnego dziecka. To znacznie więcej niż jeszcze 20 lat temu, eksperci mówią o globalnym kryzysie. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jest to obecnie jeden z największych problemów zdrowotnych na świecie.

Wczesne rozpoznanie autyzmu  jest bardzo istotne, pozwala wprowadzić intensywne działania terapeutyczne, pomóc dziecku.

autyzm-ulotka.png

Osoby z autyzmem mają duże trudności w interakcjach społecznych oraz komunikowaniu się z innymi osobami. Rozwój mowy nie przebiega tak, jak w przypadku zdrowych dzieci, często występują opóźnienia, a stosowane przez dziecko słowa mogą być używane w sposób niewłaściwy. Ważne jest żeby w ramach zajęć terapeutycznych położyć duży nacisk na rozwój dziecka w obszarze komunikacji.

Dzieci z autyzmem mają trudności z nauką nowych umiejętności. W związku z tymi trudnościami wymagają większego wsparcia w trakcie nauki niż normalnie rozwijające się dzieci. Istotne jest by stosować szereg pomocy w trakcie nauki, np. pomoce wizualne – np. plany dnia i aktywności.

Sposób, w jaki przetwarzają informacje jest inny, bardzo często u dzieci z autyzmem występuje nadwrażliwość i/lub niedowrażliwość w obrębie zmysłów, odczuwają i odbierają otaczający świat inaczej. W ramach zajęć z integracji sensorycznej dba się o zoptymalizowanie funkcjonowania systemu nerwowego dziecka, co wpływa na jego lepsze funkcjonowanie.

Program terapeutyczny powinien być kompleksowy i indywidualnie dostosowany do potrzeb i możliwości danego dziecka, tak aby możliwie jak najlepiej wspierać jego rozwój.

 

Niepokojące objawy:
-izolowanie się od otoczenia,
-brak chęci do zabawy z innymi dziećmi,
-brak charakterystycznej dla dzieci „pomysłowości” w czasie zabawy,
-wrażenie, że dziecko woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,
-unikanie kontaktu wzrokowego lub jego szybkie przerywanie,
-wrażenie, że nasze dziecko raczej patrzy „przez osobę” niż na nią,
-brak mowy lub używanie słów pozbawionych znaczenia,
-powtarzanie wyrazów, zdań ,
-zachowania takie, jak: wprawianie w ruch obrotowy przedmiotów, kręcenie się w kółko bądź kiwanie, huśtanie,
-nadwrażliwość na dotyk, dźwięk, smak czy zapach,
-brak reakcji na ból,
-niechęć do przytulania się,
-szczególne przywiązanie do jednej rzeczy, zabawki,
-brak reakcji na komunikaty, własne imię,
-specyficzne reagowanie na pewne rodzaje bodźców, np. na określone dźwięki,
-zabawy stereotypowe, np. ustawianie kloców w rządku, kolorami, kształtami
-brak umiejętności pokazywania palcem tego, czego dziecko chce.

U większości dzieci autystycznych występuje zaburzona komunikacja, np. dziecko nie komunikuje się gestem, ma trudności ze wskazywaniem, naśladowaniem, wykonywaniem poleceń. Osoby z autyzmem często nie potrafią tworzyć dłuższych rozbudowanych wypowiedzi, mają trudności z rozpoczęciem i podtrzymywaniem rozmowy. Miewają problemy ze zrozumieniem pojęć abstrakcyjnych. Dodatkowo obserwuje się u nich zaburzenia zachowania np. rytuały lub koncentrowanie się na niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotów. U niektórych pojawiają się także zachowania agresywne i autoagresywne.

Pamiętajmy, że każde dziecko jest inne i objawy mogą mieć różny stopień nasilenia lub nie występować wszystkie naraz.

Wczesna diagnoza i szybko podjęta terapia zwiększa szanse dziecka na prawidłowe i samodzielne funkcjonowanie.

mam_autyzmco_dalej.jpg

Jest wiele bardzo istotnych powodów, dla których wczesna diagnoza i co za tym idzie wczesne podjęcie terapii jest szczególnie ważne dla dziecka.

Oto niektóre z nich:
-reagując odpowiednio wcześnie nie dopuszczamy do narastania objawów zaburzeń
-mózg i cały układ nerwowy dziecka w wieku do 3 lat jest najbardziej plastyczny (tzw. plastyczność rozwojowa), dlatego istnieje możliwość i bardzo duże prawdopodobieństwo korekcji zaburzonych funkcji i stopniowego wyrównania deficytów
-małe dzieci są bardziej podatne na programy terapeutyczne i usprawniania, robią też postępy znacznie szybciej niż starsze; jest im łatwiej, bo zaległości w zakresie wiadomości i umiejętności nie narosły jeszcze w znaczącym stopniu
-możemy od najmłodszych lat odpowiednio stymulować rozwój dziecka
-małe dziecko nie posiada zbyt wielu nieprawidłowych wzorców – łatwiej jest wypracować prawidłowe nawyki, kiedy terapii nie utrudniają treści, których się dziecko nauczyło wcześniej lub nieprawidłowe zachowania, które wykształciło
-rodzice małych dzieci są mniej „wypaleni” i wyczerpani emocjonalnie, mają też więcej entuzjazmu do poszukiwań i walki, jest w nich więcej nadziei na poprawę stanu dziecka, a to BARDZO WAŻNE
-wcześnie podjęta terapia daje większe szanse na usamodzielnienie się dziecka i lepsze szanse na prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie, a co za tym idzie na normalne życie.